رافضی و سنی!!!

نقل شده كه دو نفر از شيعيان در گذرگاهي از بغداد به مجلس بزرگي رسيدند

پرسيدند اين مجلس متعلّق به كيست؟

گفتند مجلس درس امام اعظم ابوحنيفه است .

راوي حكايت مي گويد رفيق من كه اسمش فضل بن حسن بود و مردي متعصّب در

مذهب شيعه و در عين حال آدمي بحّاث و با اطلاع از مباني مذهب بود ، گفت

من مي روم و با اين مرد مباحثه مي كنم و تا او را ملزم و مجاب نكنم از

اين مكان نمي روم.

گفتم اين عالم بزرگي است و از عهدۀ بحث با او بر نمي آيي .

گفت من معتقد به مذهب حقم و حق مغلوب نمي شود .

وارد مجلس شديم و نشستيم ...

ادامه نوشته

چرا در اسلام يكدستي عقائد وجود ندارد و هزاران فرقه بوجود آمده است؟

سوال:
چرا در اسلام يكدستي عقائد وجود ندارد و هزاران فرقه بوجود آمده است؟

پاسخ:
به طور خلاصه عوامل پراكندگي و تفرقه در عقايد اسلامي، دو عامل است: يكي عامل فكري و فرهنگي و ديگري عوامل اجتماعي.

ادامه نوشته

نظر رهبر معظم انقلاب در مورد بی احترامی شیعه و سنی به عقاید یکدیگر

دوست عزیزی در یکی از پستهاش سؤالی داشته با مضمون زیر که در ادامه مطلب توجه شما را به پاسخ مقام معظم رهبری در این باره جلب می کنیم.

دوست عزیز لطفا جواب مرا بدهید:
وحدت با چه کسانی با دول عربی که سنی مذهب اند و تشنه ی خون شیعیان علی (ع) بدانید که ما زمانی که میگوییم با سنی ها برادریم یعنی مذهب آنها را قبول کردیم یعنی خدا نه پیغمبر نه علی نه فاطمه ونه فرزندانش  نه هر کس میخواهد با حرامزاده برادر باشد بدانید که خود نیز آن ننگ را داوطلبانه پدیرفته است و در قیامت جواب خواهد داد ...

ادامه نوشته

شيعه و سني برادرند

شيعه اماميّه ، اختلاف در برخي مسائل فقهي و غيره را مانع از اخوّت اسلامي و وحدت صفوف مسلمين در برابر دشمنان اسلام نمي داند و همچنين معتقد است كه با برگزاري مناظرات و مذاكرات علمي در محيط آرام ، مي توان به بسياري از مشكلات و اختلافات فكري و فقهي ( كه احياناً مانع اتحاد و همبستگي سياسي مسلمين جلوه مي كند ) خاتمه بخشيد . اصولا بستن باب انتقاد و مذاكره علمي بر روي انديشمندان ، مايه مرگ دانش ، و ميراييِ تفكر و انديشه است . از اين روي بزرگان شيعه در تمام اعصار كوشيده اند كه با طرح مباحث علمي و عقيدتي به روشن ساختن حقايق بپردازند و عملا نيز از هر نوع اتحاد و همدلي مسلمين بر ضدّ دشمنان قسم خورده اسلام همواره استقبال كرده اند .

و شعار همه متفكران و مصلحان شيعه اين است كه :

« بُني الإسلامُ علي دعامتين : كلمة التوحيد ، و توحيد الكلمة » .

اسلام بر دو پايه استوار گرديده است :

1 ـ يكتاگرايي و يكتاپرستي

2 ـ اتحاد و همبستگي مسلمانان .

عدالت صحابه

صحابه و ياران پيامبر اكرم ( صلي الله عليه وآله وسلم ) كه در زمان حيات آن حضرت به او ايمان آورده و از محضر وي كسب معرفت كرده اند ، نزد شيعيان از احترام خاصي برخوردارند ، چه آنان كه در زمان رسول اكرم ( صلي الله عليه وآله وسلم ) از دنيا رفتند و يا شهيد شدند و چه آنان كه پس از درگذشت پيامبر در قيد حيات باقي ماندند . همه اينان ، از حيث آنكه به پيامبر ايمان آورده و در كنار او بوده اند ، از احترام برخوردارند ، و هيچ مسلماني نيست كه به صحابه پيامبر اكرم ( صلي الله عليه وآله وسلم ) ( از نظر اينكه صحابه پيامبر بوده است ) بدگويي كرده يا اظهار بي مهري نمايد ، و اگر چنين نسبتي به گروهي از مسلمانان بدهند نسبتي كاملا بي اساس است .

ادامه نوشته

جمع بين نمازهاي ظهر و عصر و مغرب و عشاء

بر هر مسلماني لازم است در شبانه روز پنج بار نماز بگزارد كه اوقات شرعي آنها در قرآن و سنت بيان شده است : از ظهر تا غروب وقت نماز ظهر و عصر است ؛ از مغرب تا نيمه شب وقت نماز مغرب و عشاء ؛ و از طلوع فجر تا طلوع آفتاب نيز وقت نماز صبح .

شيعه آن طور كه در كتب فقهي توضيح داده شده معتقد است از ظهر تا غروب و از مغرب تا نيمه شب وقت مشترك دو نماز است ، جز اينكه به مقدار چهار ركعت از اول وقت ، مخصوص نماز ظهر و به مقدار سه ركعت از اول وقت مخصوص نماز مغرب و به مقدار چهار ركعت از آخر وقت ، مخصوص نماز عصر و عشاء مي باشد . بنابراين ، غير از دو وقت اختصاصي مذكور ، انسان مي تواند هر دو نماز را در فاصله مزبور هر وقت خواست انجام دهد هرچند بهتر آن است كه آن ها را از هم جدا كند و هر يك را در وقت فضيلت خود انجام دهد .

ادامه نوشته

سجده بر زمين

شيعه به پيروي از احاديث اهل بيت ( عليهم السلام ) سجده بر زمين و آنچه از زمين مي رويد را صحيح مي داند و سجده مثلا بر فرش را صحيح نمي داند و اينكه شيعيان يك قطعه خاك به نام « مهر نماز » همراه دارند و يا در مساجد براي نماز گزاران آماده شده است براي اين است كه همه جا سنگ يا خاك يا چيزي كه سجده بر آن جايز باشد يافت نمي شود و نيز در روايات امامان معصوم ( عليهم السلام ) بيان شده كه سجده بر خاك قبر امام حسين ( عليه السلام ) ثواب فراوان دارد و شيعه براي عمل به اين روايات و انجام اين مستحب به تربت سيدالشهدا ( عليه السلام ) سجده مي كند .

يكي از دانشمندان گويد :

از مهمترين اسرار استحباب سجده بر تربت حضرت امام حسين ( عليه السلام ) اين است كه نمازگزار هر روز در اوقات پنج گانه نماز هنگامي كه چشمش به تربت حسيني مي افتد به ياد فداكاري هاي آن


----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


حضرت و اصحاب و اهل بيت او مي افتد و معلوم است كه يادآوري اين چنين الگوهايي اگر مورد توجه خاص قرار گيرد اثر تربيتي معنوي عجيبي در انسان خواهد داشت .

يادآوري :

برخي از شيعيان در مدينه و مكّه سجاده حصيري به همراه خود دارند و روي آن نماز مي خوانند و بر آن سجده مي كنند ؛ اين كار پيروي از رسول خدا ( صلّي الله عليه وآله ) است . به اين دو حديث كه در دو كتاب از كتابهاي حديثي معتبر اهل تسنّن نقل شده است توجّه كنيد :

1ـ ابن عباس مي گويد : « كان رسول الله ( صلّي الله عليه وآله ) يصلي علي الخمرة » ( 1 ) پيامبر ( صلّي الله عليه وآله ) بر « خمره » نماز مي خواند .

ترمذي پس از نقل حديث فوق مي نويسد : الخمرة : هو حصير صغير ( خمره عبارت است از حصير كوچك ) .

2ـ ابوسعيد خدري مي گويد : « دخلت علي النبي ( صلّي الله عليه وآله ) فرأيته يصلّي علي حصير يسجد عليه » ( 2 ) بر رسول خدا وارد شدم ، ديدم بر حصيري نماز مي خواند ، و بر همان سجده مي كند .

بنابر اين ممانعت برخي از مأموران و روحانيان سنّي از اين كار ، و اينكه به شيعيان به خاطر اين كار اعتراض مي كنند دليل بي اطلاعي آنان از كتابهاي خودشان است .


1 . سنن ترمذي 1/207 چاپ سلفيه .

2 . صحيح مسلم 1/458 ، دارالفكر بيروت 1398 هـ .

آمين بعد از سوره حمد

از كارهايي كه اهل تسنن در نماز انجام مي دهند گفتن « آمين » بعد از خواندن سوره حمد در نماز است . اما شيعه نه فقط گفتن آن را جايز نمي داند بلكه گفتن آن را باطل كننده نماز و بدعت مي داند و استدلال شيعه اين است :

1 ـ نماز از عبادات شرعي است كه حدّ و حدود آن را خود پيامبر ( صلي الله عليه وآله وسلم ) بيان كرده است و هيچ كس حق ندارد به دلخواه خود چيزي به آن بيافزايد يا از آن بكاهد .

و با مراجعه به رواياتي كه در آنها كيفيت نماز پيامبر ( صلي الله عليه وآله وسلم ) بيان شده معلوم مي شود كه از آمين گفتن ياد نشده است از جمله روايت ابوحميد ساعدي است كه در سنن بيهقي 2/105 و سنن ترمذي حديث 304 ياد شده و در آن همه جزئيات نماز رسول خدا ( صلي الله عليه وآله وسلم ) ذكر شده و آمين گفتن بعد از سوره حمد در آن نيست .

2 ـ اهل بيت پيامبر ( صلي الله عليه وآله وسلم ) كه گفتار آنها براي همه حجت است به خاطر حفظ سنّت رسول خدا ( صلي الله عليه وآله وسلم ) از تحريف و بدعت ، شيعيان را از گفتن آمين باز داشته اند .

مرحوم شيخ كليني به سند خود از امام صادق ( عليه السلام ) نقل مي كند كه فرمود : هرگاه پشت سر امام جماعت نماز مي خواندي هنگامي كه امام جماعت از خواندن سوره حمد فارغ شد بگو الحمدلله رب العالمين و آمين مگو ( 1 ) .


1 . وسائل الشيعة 752/4 .

دست بسته نماز خواندن

از مسائلي كه ميان شيعه و بخشي از اهل تسنن ( نه همه آنها ) اختلاف است مسأله قرار دادن دست راست را روي دست چپ و قرار دادن آن بالاي ناف يا پايين ناف در حال ايستادن در نماز است

در فقه شيعه اين كار حرام و بدعت بشمار آمده اما بخشي از اهل تسنن اين كار را جائز يا مستحب مي دانند .

دليل شيعه گفتار امامان معصوم ( عليهم السلام ) است كه به حكم حديث ثقلين كه پيشتر ياد شد براي همگان حجّت است .

زراره از امام باقر ( عليه السلام ) نقل مي كند كه فرمود : بر تو باد به اقبال در نماز ، و از قرار دادن دست راست روي دست چپ اجتناب كن . زيرا اين عمل از كارهاي مجوس است . ( 1 )

محمد بن مسلم از امام صادق ( عليه السلام ) يا امام باقر ( عليه السلام ) نقل مي كند كه


1 . وسائل الشيعه ، ج 4 ، ص 1264 چاپ بيست جلدي .


----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


به آن حضرت عرض كردم شخصي دست راستش را در حال نماز روي دست چپ خود مي گذارد حضرت فرمود نبايد اين كار انجام شود . ( 1 )

و ابن رشد قرطبي كه از علماي بزرگ اهل تسنن است گويد : روايات صحيحه اي از پيامبر اكرم ( صلي الله عليه وآله وسلم ) وارد شده كه در آنها خصوصيات نماز پيامبر ذكر شده اما از دست روي دست گذاشتن سخني به ميان نيامده است . . . ( 2 )


1 . وسائل الشيعه 4/1264 .

2 . بداية المجتهد 137/1 .

حيّ علي خيرالعمل

علماي شيعه اماميه به پيروي از حديث هايي كه از رسول خدا ( صلي الله عليه وآله وسلم ) و امامان معصوم ( عليهم السلام ) به آنها رسيده اتفاق نظر دارند كه « حيّ علي خيرالعمل » جزء اذان و اقامه است و بدون آن اذان و اقامه ناقص است .

و اهل تسنن هم قبول دارند كه « حيّ علي خيرالعمل » در زمان رسول خدا ( صلي الله عليه وآله وسلم ) در اذان گفته مي شده است اما به استناد برخي روايات كه به نظر شيعه بي اعتبار است مي گويند اين جمله از اذان نسخ شده است و از اين رو آن را در اذان واقامه نمي گويند .

و همچنين شيعه با استناد به روايات اهل بيت ( عليهم السلام ) مي گويد جمله « الصلوة خير من النوم » كه اهل تسنن در اذان نماز صبح مي گويند ، جزء اذان نبوده و افزودن آن به اذان به عنوان اينكه جزء اذان مي باشد بدعت و حرام است .

و اينكه شيعيان در اذان و اقامه جمله « اشهد ان علياً ولي الله » و

امثال آن را مي گويند نه به خاطر آن است كه اين جمله را جزء اذان و اقامه مي دانند بلكه همانطور كه فقهاي شيعه فرموده اند اين جمله جزء اذان و اقامه نيست و شيعيان با قصد جزئيت نمي گويند . بلكه به عنوان اظهار تشيّع و شعار شيعه گفته مي شود و اشكالي هم ندارد .

وضوء

همگي مي دانيم كه وضو يكي از مقدمات نماز است . در سوره مباركه مائده مي خوانيم : ( يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِذا قُمْتُمْ إِلَي الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ إِلَي الْمَرافِقِ وَامْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ إِلَي الْكَعْبَيْنِ ) ( مائده/ 6 ) : اي افراد با ايمان هرگاه براي نماز بپا خاستيد صورت و دستهاي خود را تا آرنج بشوييد و سر و پاها را تا كعبين مسح كنيد .

ادامه نوشته

محبت به اهل بيت ( عليهم السلام ) و تكريم آنان

مهرورزيدن و دوست داشتن پيامبر و خاندانش يكي از اصول اسلام است كه قرآن و سنت بر آن تأكيد دارند . قرآن كريم در اين باره مي فرمايد : ( قُلْ إِنْ كانَ آباؤُكُمْ وَأَبْناؤُكُمْ وَإِخْوانُكُمْ وَأَزْواجُكُمْ وَعَشيرَتُكُمْ وَأَمْوالٌ اقْتَرَفْتُمُوها وَتِجارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسادَها وَمَساكِنُ تَرْضَوْنَها أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللهِ وَرَسُولِهِ وَجِهاد في سَبيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتّي يَأْتِيَ اللهُ بِأَمْرِهِ وَاللهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقينَ ) ( توبه/ 24 ) : بگو اگر پدران و فرزندان و برادران و همسران و بستگان شما و اموالي كه بدست آورده ايد و تجارتي كه از كساد آن بيم داريد و مسكن هاي مورد پسند شما ، در نظرتان از خداوند و پيامبرش و جهاد در راهش محبوب تر است ، در انتظار اين باشيد كه خداوند عذابش را بر شما نازل كند ، و خداوند جمعيت نافرمانبردار را هدايت نمي كند .

و در آيه ديگر مي فرمايد : ( الَّذينَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ

وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ) ( اعراف/ 157 ) : كساني كه به او ايمان آورده اند و او را تكريم كرده و كمك نموده اند و از نوري كه بر وي فرود آمده پيروي كرده اند ، رستگارانند .

خدا در اين آيه براي رستگاران چهار ويژگي مي شمارد :

ادامه نوشته

علت اختلاف ميان شيعه و سني

در برخي مسائل اصول دين و نيز در بخشي از مسائل فقهي و احكام شرعي

يكي از بحث هاي مهم ، بحث در مورد منابع مذهب شيعه است . يعني بحث در اين باره كه شيعه عقايد و آراء خود در مورد اصول و فروع دين را از كجا و چگونه به دست مي آورد ، و نقاط اشتراك و امتياز آن در اين باره با ديگر مذاهب اسلامي كدام است ؟ پاسخ اين است كه شيعه اماميه ، اصول و فروع دين اسلام را از چهار منبع به دست مي آورد كه عبارتند از : 1 ـ قرآن كريم 2 ـ سنت نبوي 3 ـ احاديث ائمه ي اهل بيت ( عليهم السلام ) 4 ـ عقل ( 1 )

ادامه نوشته

تهمت غلو و غالي بودن به شيعه

يكي از پديده هاي انحرافي كه در حوزه ي اعتقادات ديني در جهان اسلام رخ داده است ، پديده ي غلو و ظهور غاليان است . آنان كساني بوده اند كه در حق پيامبر ( صلي الله عليه وآله وسلم ) يا علي بن ابيطالب ( عليه السلام ) و ائمه اهل بيت ( عليهم السلام ) يا افراد ديگر به الوهيت ، و حلول خداوند در آنان ، و يا اتحاد خداوند با آنان قايل شده اند . طبق گزارش هاي تاريخي ، بيشترين غلو در جهان اسلام در مورد امام علي ( عليه السلام ) و در حق او صورت گرفته است .

شيخ مفيد در مورد غُلات گفته است : « عدّه اي از متظاهران به دين اسلامند كه در حقّ اميرالمؤمنين و امامان از ذريه ي او قايل به الوهيت و نبوت شدند . آنان گمراه و كافرند ، اميرالمؤمنين به قتل آنان دستور داده است ، و ائمه اهل بيت ( عليهم السلام ) آنان را كافر و خارج از دين دانسته اند . ( 1 )

1 . تصحيح الاعتقاد ، ص 109 .

ادامه نوشته

تاريخ پيدايش شيعه

شيعه در لغت به معني « پيرو » است و در اصطلاح عنوان « شيعه اماميه و يا شيعه دوازده امامي » به گروهي از مسلمانان گفته مي شود كه پس از درگذشت پيامبر اسلام ( صلي الله عليه وآله وسلم ) ، علي ( عليه السلام ) و يازده فرزند معصوم او را امام و جانشين او مي دانند .

اصطلاح « شيعه » به معني پيرو علي ( عليه السلام ) و به معني كساني كه پيروي آن حضرت را برگزيده و به او اظهار محبت و ارادت نموده اند به عصر رسالت باز مي گردد زيرا مطابق احاديثي كه محدّثان سنّي و شيعي از پيامبر اكرم ( صلي الله عليه وآله وسلم ) نقل كرده اند پيامبر اكرم ( صلي الله عليه وآله وسلم ) هواداران و پيروان علي ( عليه السلام ) را به اين نام ناميده است .

ادامه نوشته